Oceanografia / Biologia morza

Pierwsze wrażenie, jakie wywołuje MEERESMUSEUM (Muzeum Morskie) pada na jego gotycką architekturę i niespotykaną stalową konstrukcję. Owa konstrukcja dzieli wnętrze trójnawowego gotyckiego kościoła halowego na trzy poziomy wystawiennicze. Zabieg ten nie naruszając historycznej substancji budowli, pozwala stworzyć wiele interesujących perspektyw i rozwiązań wystawienniczych na temat oceanografii i biologii morza.

 

Zaraz po przekroczeniu progu MEERESMUSEUM (Muzeum Morskiego) naszych Gości wita imponującej wielkości globus, obrazujący fakt, iż nasza kula ziemska jest właściwie kulą wodną. Ponad 70 procent powierzchni naszej planety pokryta jest przez oceany, osiągające miejscami głębokości przekraczające 10 kilometrów. Te i inne godne poznania fakty można zgłębić na okrągłej tablicy opisowej. Od momentu otwarcia Katharinenhalle (Kościoła nawowego  Świętej Katarzyny) w roku 1974 każdy Zwiedzający musiał obowiązkowo przejść obok muzealnego globusa. Od pierwszego dnia, nieprzerwanie podczas godzin otwarcia Muzeum, obraca się owa wizualizacja kuli ziemskiej, napędzana wbudowanym silnikiem elektrycznym, osiągając dzisiaj liczbę ponad 6,8 milionów obrotów.

 

Każdy wie: morska woda jest słona. Ile soli rozpuszczone jest faktycznie w jednym metrze sześciennym oceanu demonstruje duża bryła solna umieszczona w obrotowym, szklanym sześcianie odpowiedniej wielkości. Waży ona 36 kilogramów. Zawartość soli w wodach morskich jest tak duża, iż wystarczyłaby ona na pokrycie skorupy ziemskiej warstwą solną o grubości 150 metrów. W brachicznej wodzie bałtyckiej wokół Rugii znajduje się jednak jedynie ok. dziesięciu kilogramów soli w metrze sześciennym wody - dziesięć gramów na jeden litr.

Głęboko, głębiej, najgłębiej obowiązywało przez długi czas jako cel naukowych konkursów badań głębin morskich. Taki epizod w historii łodzi podwodnych został uwieczniony w MEERESMUSEUM (Muzeum Morskim) na podstawie modelu „Trieste”. Od roku 1937 ojciec August Piccard zajmował się załogowym nurkowaniem głębinowym. W roku 1952 została zrealizowana we Włoszech konstrukcja „Trieste”, by już w 1953 zostać zwodowaną. Jej wymiary były nadzwyczajne: 18 metrów długości, około 3,50 metrów szerokości i więcej niż 5 metrów wysokości. Łódź podwodna swą nazwę zawdzięcza miastu w północnych Włoszech o tym samym brzmieniu. Na początku zanurzała się ona na głębokość od ponad 3000 do 4000, a po dalszym ulepszeniu konstrukcji osiągnęła spektakularny rekord zanurzenia na Oceanie Spokojnym.

Jedna z największych witryn muzealnych Niemiec wywiera niezapomniane wrażenie w MEERESMUSEUM (Muzeum Morskim) swoją pięciometrową imitacją rafy koralowej. Przy pomocy 2 500 energooszczędnych żarówek LED- owych i 125 reflektorów punktowych odtwarzana jest co 20 minut jedna doba z życia w rafie koralowej.

Równocześnie płynący z głośników tekst poszerza wiedzę na temat ekosystemów raf koralowych i ich mieszkańców. Delikatna rafa chroniona jest w Muzeum kolosalną dziewięciometrową witryną ze szkła i stali. Koralowiec w oryginalnej wielkości 1:1 jest największym tego rodzaju w Europie i pokazywany jest w MEERESMUSEUM (Muzeum Morskim) od ponad 30 lat.

W latach 2011 - 2014 został on gruntownie przekształcony i zrekonstruowany. Preparaty pochodziły głównie z ekspedycji muzealnej na obszarze Morza Czerwonego w latach 1976 - 1979, jak również z konfiskaty celnej koralowców - suwenirów.